Whisky Festival Noord Nederland 2012

Afgelopen weekend was het weer zo ver: Het whisky Festival Noord Nederland, ofwel #WFNN in der Aa kerk in Groningen. Met ons vaste clubje whiskyliefhebbers: Erik, Marcel, Janita en ik, verzamelden we ons vrijdag om 17:20 bij de bushalte Gasselterbrug in Stadskanaal. Na allemaal een dagkaartje van 6,- te hebben gekocht (want wij dertig plussers beschikken uiteraard niet over zo’n OV-Chip geval) namen we plaats achter in de QLiner 312, waar we ons bij het 5de en nieuwste lid van ons ‘WFNN-clubje’ voegden, Johan. De stemming zat er meteen al goed in en het duurde dan ook niet lang voor de eerste schunnige opmerkingen over Marcel’s ‘tennisarm’ gesproken waren.

Iets na 18:00 uur kwamen we aan op het station, waar ons meteen al een water taxi werd aangeboden naar het Whisky Festival die we vriendelijk hebben geweigerd (voor zover ik weet ligt der Aa-kerk nl helemaal niet aan het water). Het festival begon pas om 19:00 uur, dus we hadden nog ruim tijd om eerst een bezoek te brengen aan Egyptisch restaurant Cairo in de Peperstraat, voor een heerlijke falafel schotel (met bier natuurlijk!).

Tegen 19:30 stonden we achteraan in de rij voor de ingang van der Aa-kerk,en 10 minuutjes later hadden we onze jassen afgegeven en ons wfnn Glencairn glas bemachtigd; Op naar de eerste whisky van de avond!

We begonnen allemaal met een Tomintoul 10yo, ‘The Gentle Dram’. Voor mij geen onbekende, maar een prachtig zachte Speyside om de avond mee te beginnen. Terwijl ik stond te bedenken wat mijn 2de tasting zou worden was Johan al met een Glen Garioch (16yo?) bezig, en Marcel met een Japanse Nikka 21 y.o. Janita was in gesprek met de dame van de Tomintoul dus bleven Erik en ik over met een leeg glas, en ik stelde voor om de Auchentoshan Valinch 2011 te proberen. Auchentoshan is een Lowland single malt en de Valinch is Cask Strength uitvoering van hun Classic botteling. Met 57,5% alcohol toch een verassend zachte, soepele whisky met mooie zoete vanille tonen, kruiden aroma’s en een beetje citrus.

Een paar meter verder viel mijn oog op de stand van Bresser en Timmer, de stand waar we vorig jaar een groot deel van de avond hadden doorgebracht. Mijn eerste dram bij B&T werd een Compass Box Spice Tree, omdat het woord ‘Spice’ in de naam me wel aantrok. De Spice Tree is een blend van diverse Highland Single Malt whisky‘s en gerijpt op Frans eiken. Deze blended malt doet zijn naam zeker eer aan met aroma’s van vanille, kaneel, nootmuskaat en klaver. Aangenaam zoet met een lange kruidige afdronk.

Inmiddels was ik het spoor al bijster voor wat betreft de tastings van de rest van de groep, maar volgens mij zat Marcel aan een 20 jaar oude Laphroaig van een independant bottler (the Perfect Dram misschien?). Ik schoof iets door langs de stand van Bresser en Timmer voor een Glenrothes 24 y.o. van the Daily Dram. The Daily Dram is de naam waaronder Bresser & Timmer samen met Belgische importeur ‘The Nectar’ enkele mooie bottelingen uit brengt. Deze 1984’er Glenrothes is gerijpt op een sherry vat en gebotteld op 46%, mooie fruit tonen en aroma’s van vanille en kruiden.

Vervolgens bracht onze whiskyreis ons bij de stand van Whisky-Import Nederland (WIN), van dit bedrijf had ik net een aantal mooie whisky’s zien binnenkomen bij Slijterij Frans Muthert, dus ik wilde een kijken of ik er hier eentje kon proeven. Mijn oog viel op de bottelingen van independant bottler Duncan Taylor, daarvan wilde ik de Dimensions Mortlach 1996 16yo wel eens proeven. Helaas was deze er niet bij, maar wel een Rare Auld 18y.o. uit 1993, dus ik stak gretig mijn glas naar voren. De Mortlach 18 y.o. Rare Auld is een cask strength botteling van 55,1% met sherry rijping. Het resultaat: complexe aroma’s, zoet, sherry tonen, lichte turf en vooral fruitig. Ik denk dat ik wel vaker wat van Duncan Taylor ga proeven 🙂

Duncan Taylor's Mortlach 18 y.o. 1993 Rare Auld

Alsvorens ik aan de Peat ging eerst nog wat mooie Speysides, waarvan deze me zijn bijgebleven:

  • Glenlivet Master Distiller’s Reserve – mooie zachte Glenlivet met veel hout tonen, gerijpt op een combinatie van first en refill Amerikaans en Europees eiken.
  • The Balvenie Single Barrel 15 y.o. – 15 jaar oude single cask botteling, gerijpt op ex-Bourbon vaten en in beperkte oplage van max 350 flessen gebotteld. Prachtige malt, rozijnen, noten, honing…wauw!
  • The Balvenie Peated Cask 17 y.o. – Een experiment van David Stewart, waarbij een 17 jaar oude Balvenie korte tijd werd nagerijpt op Amerikaans eiken waar voorheen zwaar geturfde whisky had gerijpt. Een geslaagd experiment, al kwam hij na de Single Barrel denk ik niet geheel tot zijn recht.

Met de Balvenie Peated Cask was meteen de aftrap gemaakt voor de meer peaty malts, op naar Ardbeg dus! (als je iets doet, dan moet je het tenslotte goed doen) Helaas had Ardbeg geen nieuwe whisky’s voor mij, maar wel een oude bekende: Uigeadail, alsmede een super vette Orange County Chopper, geheel in Ardbeg style! Terwijl Marcel en ik van onze Uigeadail en de vette Harley Davidson stonden te genieten – wat is er mooier dan met vrienden van een glas Ardbeg te genieten? Met vrienden van een Ardbeg genieten terwijl je naar een vette Harley staat te kijken! – deed Johan zijn eerste ervaring op met Ardbeg. En volgens mij heeft ie meteen het hele rijtje maar gehad, de Ten, Corryvreckan, Alligator en Uigeadail.

The Orange County Ardbeg Chopper!

Het vervolg van onze Peat-journey bracht ons terug bij de stand van Bresser en Timmer voor de machtige Buichladdich Octomore 4.1 en 4.2 Comus! Met 167PPM (parts-per-million) fenol gehalte is de Octomore tot op heden de zwaarste geturfde whisky ter wereld! Doordat deze ook nog eens cask strength wordt gebotteld op respectievelijk 62.5% en 61% (4.1 vs 4.2) is de Octomore een ware aanval op de smaakpapillen! Doordat we ons ook nog eens lieten overhalen om de whisky eerst 20 seconden in de mond te houden, daarna door te slikken en meteen diep door de mond in te ademen hebben we noodgedwongen een pauze moeten inlassen om onze smaakpapillen enigzins te herstellen.

Inmiddels had Johan ons verlaten (die moest wat eerder naar huis), en kwamen wij tot de conclusie dat we nog maar de helft van de kerk hadden gehad, en de avond bijna om was! Het was tijd voor een bezoekje aan het Diageo plein voor 2 hele bijzondere whisky’s, de Port Dundas 20 Years Old Single Grain Whisky gevolgd door de Port Ellen 11th Release, 32 Years Old. Gedistilleerd in 1978 in een distillery waar tegenwoordig alleen nog maar gerst wordt gemout, en in 2011 gebotteld op een vatsterkte van 53,9%. Een mooie rijpe en complexe malt met tonen van fruit, granen, iets citrus en lichte rook en maritieme aroma’s. Marcel en ik hadden beide geen spijt van deze tasting van 15,- euro per glas!

De avond zat erop, en een galmende stem sprak door de kerk (god?) dat we zo langzamerhand maar eens richting de uitgang moesten. Maar niet zonder een laatste dram van onze eigen Nederlandse master distillers Zuidam, te weten een 100% Pure Pot Still Dutch Rye whisky (oftewel, geen Gerstenat, maar Roggenat!)

Tot volgend jaar in der Aa-kerk in Grunn!

Enrico Klein

Investering

Pff nog 2 maanden wachten en dan komt ie binnen, de eerste botteling uit de nieuwe Valhalla Collection van Highland Park: Thor! De collectie heeft als thema Noorse mythologie.

De Thor is een 16 jaar oude Highland Park gebotteld op 51,2% vatsterkte. De verpakking is helemaal super, een houten standaard met 2 draken koppen.

Highland Park Thor
Highland Park Thor

De whisky komt in april uit en gaat waarschijnlijk rond de 140,- euro kosten. Het plan is om de serie compleet te maken en dan over een paar jaar in z’n geheel te verkopen. Maar wie weet, misschien gaat de kurk er ook wel af 😛

Voor meer informatie over de Thor, zie: DramTime.nl

Slainte!

Review Ballantine’s 17y.o.

Gisteren heb ik even de tijd genomen om mijn bar op te ruimen, schoon te maken en opnieuw in te delen. De laatste tijd verzamelden er zich steeds meer flessen op de bar ipv in de kast erachter, dus het was ook de hoogste tijd! Tijdens het herindelen van de schappen en het afstoffen van de flessen kwam ik ook deze mooie blended Scotch whisky tegen: Ballantine’s 17 Years Old. Door Jim Murray uitgeroepen tot beste whisky van het jaar in zijn Whisky Bible van 2011.

De smaak van Ballantine’s is afhankelijk van 50 single malt whisky’s, 4 single grain whisky’s en met name door de malts van Miltondiff en Glenburgie.

Het bedrijf is opgericht in 1827 door George Ballantine en zijn zoon George Junior. In 2005 werd Ballantine’s eigendom van het Franse Pernod Ricard.

Ballantine's 17yo

Ok, nu verder met de 17 y.o.! Het is een fraaie 75cl fles, met een mooi, oud uitziend etiket, hij nodigt mij in ieder geval uit om geopend te worden 🙂 De whisky is gebotteld op 43% alcohol. Bij de eerste nosing komt vooral de vanille erg naar voren, iets honingachtig en een vleugje citrusfruit, later misschien ook iets caramel en citroengebak. In de mond voelt hij rond en olieachtig aan, aroma’s van caramel, vanille en bastogne’s, iets kruidig ook. De finish is redelijk lang en warm met kruidige aroma’s van peper, citrusfruit en een vleug van turf.

Zeker een aanrader om eens te proberen!

Slainte! Enrico Klein Whisky Taster DramTime.nl

Zeewolffilet, rozemarijn aardappelpartjes en knoflook champignons in Blauwschimmelkaas-roomsaus

Ik was even weer in een experimentele bui, dus…doe eens gek 🙂 Misschien speelde dat lekker glas whisky ook mee dat ik vooraf bij Slijterij Frans Muthert heb geproefd, whisky inspireert!

Eenmaal in de AH gearriveerd kwam ik al snel tot de conclusie dat ik iets met champignons wilde doen, dus eerst langs het koelschap voor een bakje biologische kastanjechampignons. De rest volgde al snel…

Ingredienten:

  • kastanje champignons (biologisch, want dat is eigenlijk heel logisch…immers)
  • aardappelen (biologisch, want dat is….etc)
  • zeewolffilet (2de keus volgens de viswijzer, moet kunnen voor een keer)
  • verse peterselie (biologisch, want…..)
  • knoflook (biologisch…)
  • ui (je weet wel)
  • rozemarijn (gedroogd of vers)
  • beetje tijm
  • kookroom
  • blauwschimmelkaas (Bleu d’Auvergne, Danebleu…whatever)
  • peper
  • zout
  • klein flesje (of grote :P) goede chardonnay (als het niet goed genoeg is om te drinken, dan gaat het ook niet door het eten!)
  • boter/olie

Was de aardappelen eventueel schoon, maar laat de schil zitten. Snijd ze in partjes, en kook ze ongeveer 10 a 15 minuutjes met wat zout, tijm en rozemarijn (niet gaar koken). Snij intussen de champignons in vieren en snipper de ui en knoflook (nooit te zuinig met knoflook!).

Giet de partjes af en zet ze nog even op een klein vuurtje zodat het ergste vocht eruit is….shit oven vergeten, ongeveer gelijk met het koken van de aardappelpartjes had je de oven aan moeten zetten, grill stand, heet genoeg (200 graden ofzo?). Gooi de partjes in een ovenschaal of op de bakplaat (beetje invetten), sprenkel er wat olijfolie over, strooi er (zee)zout, zwarte peper en rozemarijn over en zet ze in de oven (12 minuutjes ofzo, halverwege ff omdraaien).

Zet een hapjespan oid op het vuur, doe er wat boter of olie in (ik heb gekozen voor bertolli vloeibare braadboter ivm de smaak) en fruit er de uit in. Wanneer de ui glazig begint te worden de knoflook erbij, en even later de champignons. Regelmatig roeren, peper en zout erover. Zet ondertussen de grillpan aan met een beetje olie/boter. Doe de zeewolffilet in de grillpan, en strooi er een beetje peper en zou over en bak hem in een paar minuutjes aan beide zijden gaar. Als de champignons beginnen te slinken, flinke scheut van de Chardonnay erbij, en naar smaak stukjes van de blauwschimmelkaas erdoor. Zet het vuur wat zachter en blijf goed roeren tot de kaas is gesmolten. Doe er nu een scheut kookroom bij en voeg de verse peterselie toe.

Pannen van het vuur, overige Chardonnay in een glas schenken, en smullen maar!!

Zeewolffilet, Aardappelpartjes met rozemarijn en Champignons met knoflook in wittewijn-blauwschimmelkaas-roomsaus
Zeewolffilet, Aardappelpartjes met rozemarijn en Champignons met knoflook in wittewijn-blauwschimmelkaas-roomsaus

Najaars wijnproeverij!

Vanmiddag samen met mijn broer naar een wijnproeverij geweest. Het was voor ons allebij de eerst keer.
Het betrof een vrije wijnproeverij van topSlijter Frans Muthert en werd gehouden in het Best Western hotel in Stadskanaal. Een vrije proeverij houdt in dat de wijnen staan uitgestald op diverse tafels, en iedereen krijgt een boekje met een beschrijving van elke wijn. Je bepaalt dus zelf welke wijnen je wilt proeven.

Wij zijn begonnen met een paar witte wijnen uit Spanje en Argentinïe, waaronder 2 van het Argentijnse wijnhuis Bodega Callia. Een lekkere frisdroge fruitige Chardonnay gevolgd door de Callia Reservado Torrontes, met een wat exotischer pallet met aroma’s van sinaasappelschil en jasmijn. Van die laatste zal ik eens een paar flesjes halen voor Janita, gaat ze wel lusten denk ik 🙂

Daarna zijn we doorgegaan met de rode wijnen van Callia: een Shiraz, Shiraz-Malbec en de Shiraz-Bonarda. Waarvan de laatste bijzonder rijk en complex was met aroma’s van rijp fruit, kruiden en soepele tannine.
De Callia Malbec en Grand Callia hebben we voor later bewaard, eerst even een paar Fransen. De 2 die er wat mij betreft uitsprongen waren de Château le Preuil en de Château Aiquilloux Cuvee Trois Seigneurs beide vol rijp rood en zwart fruit, kruiden en aangename tannine.
Daarna terug naar Argentinïe voor de afsluiters – voor wat betreft de rode wijn, want we konden de dessertwijnen natuurlijk niet overslaan – de Callia Reservado Malbec, 6 maanden gerijpt op Frans en Amerikaans eiken en de Grand Callia, een blend van Syrah, Tannat en Malbec en maar liefst 18 maanden gerijpt! Daar ga ik absoluut wat flessen van in huis halen! 🙂

De afsluiters van de middag, totaal anders, maar zeker niet minder: Elysium Black Muscat en Essencia Orange Muscat, beide uit Californïe: alsof er een engeltje over je tong piest!
En als aller laatste een Barbadillo Pedro Ximenez welke ik alleen maar kon omschrijven als vloeibare rozijntjes!

Dat wordt een flink boodschappenlijstje dus voor Slijterij Frans Muthert! 😛

Ardbeg Alligator Rare Limited Release

Vorig jaar was het de Ardbeg Rollercoaster, dit jaar’s limited release is de Alligator! De Alligator is een huwelijk van verschillende rijpingen van verschillende leeftijden maar ieder minstens 10 jaar oud. Een deel hiervan heeft op zwaar gebrande Amerikaans eiken vaten gerijpt, deze manier van branden wordt ook wel ‘Alligator Charring’ genoemd. Door het zware verkolen van de vaten lijkt de binnenkant op de geschubde huid van een alligator. Aan deze vaten ontleent de Alligator zijn spicy, barbecue-achtige bite. De whisky wordt non-chill-filtered en cask strength gebotteld op 51,2% alcohol.

Mijn proefnotities:

Fris in de neus, kruidig, iets zilt met rokerige tonen. In de mond zoete tonen van pure chocolade, sinaasappel marmelade, daarna meer kruidige aroma’s, iets van peper met een krachtige, maar niet overheersende, typische Ardbeg rokerigheid. De afdronk is lekker lang, weer de peperachtige kruiden en rokerigheid. Blijft lekker lang rondzingen in de mond!

De adviesprijs ligt rond de 89,-

Ardbeg Alligator Limited Release 2011

Akveld’s Absinthe

20110526-181314.jpg

Akveld’s Absinthe, dit weekend maar even proberen! Eerst nog even suikerklontjes in huis halen 🙂

Update:

Yeah! 🙂

20110529-112459.jpg

Akveld’s Artisanale Absinthe Verte heeft een alcohol percentage van 68% vol. Met een thujon gehalte van 8,1mg per liter.

De Absinthe Verte heeft een frisse, kruidige smaak met florale aroma’s en tonen van munt.

Voor meer informatie zie www.akveld.nl of ga even langs Slijterij Frans Muthert in Musselkanaal.

 

Nog meer Haut-Cuisine

Nog enkele culinaire hoogstandjes uit de keuken van Enrico, die ik jullie niet wil onthouden!

Tosti a la Hildo

Voor het recept zie de website van Hildo.

Roergebakken Bladspinazie met cantharellen

Vegetarische roerbakreepjes (of vlees) in de wok roerbakken, (veel) knoflook erbij, cantharellen even mee bakken, bladspinazie erop, peper en zout erover en klaar! (zat nog wat door, maar dat ben ik vergeten!) En uiteraard wel een lekkere trappist erbij!

Rösti pannekoek (?)

Schil de aardappelen en rasp ze met een grove rasp, meng het in een kom met 1 of 2 eieren, peper, zout een gesnipperde ui en geraspte kaas. Goed doorroeren en dan met wat olie in de koekepan. Vuur niet te hoog, want het moet wel een poosje op staan zodat alles mooi gaar wordt. Halverwege even omflippen en hopen dat ie dan niet uit elkaar vliegt 😀 (ook lekker met trappistenbier!)

Damn, hier krijg ik honger van!!